Pierwszy świat

Nauka dla nas

Nauka dla nas

Nauka dla tych, którzy dzisiaj chodzą z Bogiem, to trzymać się niewzruszenie wyznawanej nadziei, „bo wierny jest Ten, który dał obietnicę” (Hebr. 10:23). Musimy trzymać się tej nadziei w świecie, który odszedł daleko od Boga. Apostoł Piotr napisał te słowa w odniesieniu do świata, w którym dzisiaj żyjemy: „Wiedzcie przede wszystkim to, że w dniach ostatecznych przyjdą szydercy z drwinami, którzy będą postępować według swych własnych pożądliwości” (2 Piotr. 3:3). Słowa napisane przez św. Piotra opisują również czasy Noego: „Ale ziemia była skażona w oczach Boga i pełna nieprawości. I spojrzał Bóg na ziemię, a oto była skażona, gdyż wszelkie ciało skaziło drogę swoją na ziemi. Rzekł tedy Bóg do Noego: Położę kres wszelkiemu ciału, bo przez nie ziemia pełna jest nieprawości; zniszczę je wraz z ziemią” (1 Moj. 6:11-13).

Bóg zawarł z Noem przymierze, że już nigdy nie ześle potopu, aby zniszczyć całe życie na ziemi i na ten znak uczynił na niebie tęczę. Tęcza powstaje w wyniku praw fizyki rządzących światłem. Wydaje się zrozumiałe, że tęcza pojawiła się na niebie w wyniku zmian w ziemskiej atmosferze po potopie. Tęcza stała się nowym, stosownym symbolem przymierza pomiędzy Bogiem, a Noem. Ze względu na tą obietnicę możemy być pewni, podobnie jak Salomon, że „(…) ziemia trwa na wieki” (Kazn. 1:4).

Mając tą gwarancję, jak należy rozumieć słowa Piotra z 2 Piotr. 3:7, że „teraźniejsze niebo i ziemia mocą tego samego Słowa zachowane są dla ognia i utrzymane na dzień sądu i zagłady bezbożnych ludzi”? W tym wypadku słowa „niebo i ziemia” są symbolami religijnych i społecznych instytucji, które zostaną zniszczone podczas przygotowań do Królestwa Chrystusowego. Bóg obiecał przyszły sąd i oświecił nas poprzez słowa Proroka Izajasza: „Tak jest z moim słowem, które wychodzi z moich ust: Nie wraca do mnie puste, lecz wykonuje moją wolę i spełnia pomyślnie to, z czym je wysłałem” (Izaj. 55:11). Mimo że Bóg nigdy więcej nie zniszczy ziemi, Pismo Święte jasno wskazuje, że ci, którzy będą nieposłuszni wobec Jego słowa, przez to słowo zostaną skazani na zniszczenie, podczas gdy ci wykazujący posłuszeństwo, zostaną pobłogosławieni: „Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, lecz darem łaski Bożej jest żywot wieczny w Chrystusie Jezusie, Panu naszym” (Rzym. 6:23).

Boże Słowo dokonuje dzieła powoływania do życia Nowych Stworzeń (2 Kor. 5:17;Gal. 6:15). Apostoł Jakub napisał: „Gdy zechciał, zrodził nas przez Słowo prawdy, abyśmy byli niejako pierwszym zarodkiem jego stworzeń” (Jak. 1:18). Słowo „zrodził”oznacza powołał do życia. Innymi słowy, Słowo prawdy powołuje do życia Nowe Stworzenie. List do Hebrajczyków rozpoczynają słowa: „„Wielokrotnie i wieloma sposobami przemawiał Bóg dawnymi czasy do ojców przez proroków; ostatnio, u kresu tych dni, przemówił do nas przez Syna, którego ustanowił dziedzicem wszechrzeczy, przez którego także wszechświat stworzył” (Hebr. 1:1-2). Wszechświat został stworzony przez Słowo Boże. Nie chodzi jedynie o to, co Bóg powiedział, ale o pierwsze stworzenie powołane przez Boga do życia, które Jan określił jako Słowo (z greckiego: Logos), które ciałem się stało (Jan. 1:14). Jan napisał: „Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, a Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez nie powstało, a bez niego nic nie powstało, co powstało” (Jan. 1:1-3).

Potężną nauką wypływającą z całego Pisma Świętego jest przesłanie, że wszechświat i wszystko co w nim jest, zostało stworzone przez łaskawego i kochającego Boga. Bóg oczekuje od swych inteligentnych stworzeń, ludzi, jedynie posłuszeństwa, nie dlatego, żebyśmy nie mieli wyboru, ale dlatego, że Go kochamy. Są tacy, którzy teraz chętnie poddają się Jego woli i poleceniom. Czekamy na czasy, kiedy Chrystus powoła swoje Królestwo, kiedy cała ludzkość zostanie wzbudzona do życia na ziemi i z pomocą osiągnie stan miłości i posłuszeństwa wobec wielkiego Stwórcy, naszego Ojca Niebieskiego. Grzech, który przyczynił się do wygnania ludzi z Edenu, zostanie zgładzony, a dostęp do „drzewa życia” przywrócony. Chwalmy Pana!

Na ilustracji: „The Garden of Eden” – Thomas Cole (1828), źródło: Wikipedia

Podziel się